Incoterms – międzynarodowe warunki sprzedaży na 2024

incoterms 2020 peko spedycja

Incoterms 2020 opisują podstawowe reguły handlowe, określających obowiązki i odpowiedzialność kupującego i sprzedającego. Co jeszcze należy o nich wiedzieć?

Incoterms co to?

 

Co to jest Incoterms (International Commercial Terms)? To regulacje standaryzujące warunki wymiany handlowej (umowy sprzedaży, zakupu i transportu towarów), przygotowane przez Międzynarodową Izbę Handlową. Zawarte w Incoterms regulacje określają podział kosztów, obowiązków oraz ryzyka zarówno importera, jak i eksportera. Celem Incoterms jest uniknięcie niepewności wynikającej z różnej interpretacji warunków handlowych w różnych krajach, w tym problemów wynikających z odmienności obyczajów czy tez różnic kulturowych. Reguły Incoterms dzielą się na reguły powszechne, czyli dostępne dla wszystkich środków i gałęzi transportu oraz dostępne jedynie dla transportu morskiego i wodnego, śródlądowego. Do reguł powszechnych należą: EXW, FCA, CPT, CIP, DAP, DPU i DDP. Do reguł dla transportu morskiego i wodnego śródlądowego natomiast: FAS, FOB, CFR i CIF.

 

 


Formuła Incoterms 2020 PDF – reguły obowiązujące w 2024 roku

Formuły handlowe Incoterms po polsku

Pobierz PDF >


 

Wprowadzenie: warunki Incoterms 2020

 

Formuły handlowe Incoterms 2020 to zbiór międzynarodowych reguł handlowych opracowany przez Międzynarodową Izbę Handlową (ICC). Ich głównym celem jest ujednolicenie i standaryzacja zasad dotyczących międzynarodowych transakcji handlowych, a także określenie odpowiedzialności i obowiązków zarówno sprzedawcy, jak i kupującego.

Incoterms pełnią istotną funkcję w handlu międzynarodowym, zapewniając jasność i klarowność w zakresie zobowiązań stron. Określają m.in. miejsce przejęcia ryzyka i kosztów związanych z dostawą towarów, odpowiedzialność za ubezpieczenie, dokumentację celno-skarbową oraz formalności związane z eksportem i importem.

Każda formuła składa się z 10 artykułów regulujących następujące wzajemne zobowiązania stron co do:

  • dostawy towaru i płatności za niego,
  • licencji, upoważnień i formalności,
  • umowy przewozu i ubezpieczenia,
  • dostawy i jej przejęcia,
  • przejścia ryzyka,
  • podziału kosztów,
  • zawiadomień,
  • dowodu dostawy i dokumentów transportowych,
  • kontroli, pakowania, znakowania,
  • innych zobowiązań.

„Incoterms 2010 terms” nie są już aktualne. Tylko formuła Incoterms 2020 jest obecnie obowiązującą na rok 2024.

Klienci, szukając aktualnych reguł często szukają też błędnej nazwy „Incoterms 2000”.

 

Korzyści ze stosowania: formuła Incoterms

 

Dzięki Incoterms możliwe jest uniknięcie nieporozumień i niejasności w trakcie negocjacji handlowych. Ułatwiają one ustalenie konkretnych warunków dostawy, umożliwiając dostosowanie ich do specyfiki każdej transakcji. Odpowiednie zastosowanie Incoterms pozwala na skuteczną koordynację działań logistycznych, ustalenie kosztów transportu i ubezpieczenia, a także minimalizację ryzyka związanego z przewozem towarów.

Wreszcie, Incoterms są również ważnym narzędziem w rozstrzyganiu sporów i konfliktów, ponieważ wyraźnie określają prawa i obowiązki stron. Dlatego też są powszechnie stosowane przez przedsiębiorców i prawników na całym świecie, a ich znajomość jest istotna dla skutecznego prowadzenia międzynarodowej działalności handlowej.

 

Konstrukcja formuły INCOTERMS

 

Każda reguła Incoterms 2020 składa się z trzech liter i jest stosowane w międzynarodowym handlu. Każda formuła określa konkretne obowiązki sprzedawcy i kupującego dotyczące dostawy towarów, kosztów, ryzyka oraz dokumentacji.

Grupa E obejmuje EXW (Ex Works), gdzie sprzedawca przekazuje towar kupującemu w swoim zakładzie, a kupujący odpowiada za transport i ubezpieczenie.

Grupa F obejmuje FCA (Free Carrier), gdzie sprzedawca dostarcza towar do określonego miejsca, a dalszy transport i koszty przechodzą na kupującego.

Grupa C obejmuje CIF (Cost, Insurance and Freight), gdzie sprzedawca odpowiada za koszty i ubezpieczenie towaru do portu przeznaczenia, a kupujący ponosi ryzyko i koszty od tego momentu.

Grupa D obejmuje DAP (Delivered at Place), gdzie sprzedawca dostarcza towar do określonego miejsca przeznaczenia, a kupujący odpowiada za jego rozładunek i dalszy transport.

Dodatkowo, istnieje formuła EXW z dodatkowym wymogiem umieszczenia towaru na statku (EXW, FCA, CPT, CIP, DAT, DAP, DDP) oraz grupa oznaczona literą D (DPU, DAP, DDP), która uwzględnia związane z transportem zadania sprzedawcy.

Konstrukcja INCOTERMS 2020 jest elastyczna i pozwala na precyzyjne określenie odpowiedzialności i obowiązków stron w międzynarodowej transakcji handlowej, co przyczynia się do jasności i zrozumienia warunków dostawy.

 

incoterms 2020 - mapa ryzyka i opłat | PEKO Spedycja

 

EXW Incoterms (Ex Works) – odbiór towaru przez kupującego

 

  • EXW nakłada minimalną odpowiedzialność na sprzedającego, który musi jedynie zapakować towar i udostępnić go do odbioru
  • Obowiązkiem sprzedającego jest postawienie towaru do dyspozycji kupującego w oznaczonym miejscu (magazyn sprzedawcy, zakład produkcyjny itp.)
  • Obowiązkiem kupującego jest przejęcie ryzyka od tego miejsca oraz poniesienie wszelkich kosztów, w tym kosztów załadunku towaru na środek transportu oraz odprawy
  • Ubezpieczenie podlega negocjacji

 

FCA Incoterms (Free Carrier) – towar przekazany kupującemu

 

  • Sprzedający dostarcza towary kupującego, w jeden z dwóch sposobów:
  1. gdy oznaczone miejsce jest terenem sprzedającego – towary są dostarczone, gdy są załadowane na środki transportu zorganizowane przez kupującego.
  2. gdy oznaczone miejsce jest innym miejscem – towary uważa się za dostarczone po załadowaniu na środki transportu sprzedającego, gdy dotarły do wyznaczonego miejsca i są gotowe do wyładunku ze środków transportu sprzedającego oraz są w dyspozycji przewoźnika lub innej osoby wyznaczonej przez kupującego.

oraz dokonuje formalności związanych z odprawą w eksporcie

  • Obowiązkiem kupującego jest przejęcie ryzyka oraz zawarcie umowy przewozu od wyznaczonego miejsca dostawy, a także poinformowanie sprzedającego o nazwie przewoźnika, terminie załadunku oraz rodzaju środka transportu.

Przeczytaj więcej: Przewodnik po FCA Incoterms 2020

 

CPT Incoterms (Carriage Paid To) – towar przekazany przewoźnikowi kupującego

 

  • Obowiązkiem sprzedającego jest dostarczenie towaru przewoźnikowi (od tego miejsca ryzyko ponosi kupujący) oraz zawarcie umowy przewozu do określonego miejsca przeznaczenia i opłacenie jego kosztów. Jeśli podczas tego przewozu wystąpią dodatkowe koszty i opłaty (poza tymi, które wraz z frachtem pokrył sprzedający, zawierając umowę przewozu), to ponosi je kupujący.
  • CIP (Carriage and Insurance Paid To) – ubezpieczony towar przekazany przewoźnikowi kupującego.

 

CIP Incoterms (Carriage and Insurance Paid To) – ubezpieczony towar przekazany przewoźnikowi kupującego

 

  • W porównaniu z formułą CPT zakres obowiązków sprzedającego jest rozszerzony o zawarcie umowy ubezpieczenia od ryzyka utraty lub uszkodzenia towarów przez kupującego, od punktu dostawy do co najmniej punktu przeznaczenia i pokrycie kosztów oraz przekazanie kupującemu dowodu ubezpieczenia, aby mógł on, w przypadku uszkodzenia czy utraty towaru, dochodzić roszczeń od ubezpieczyciela.
  • Inne obowiązki stron są takie jak w CPT.

Przeczytaj więcej: Incoterms 2020 CIP – najważniejsze informacje >

 

DAP  Incoterms (Delivery at Place) – towar dostarczony na miejsce dostawy

 

  • Obowiązkiem sprzedającego jest dostarczenie towaru i postawienie go do dyspozycji kupującego, na środku transportu, gotowego do wyładunku, w określonym miejscu przeznaczenia. Sprzedający ponosi wszelkie ryzyko związane z dostarczeniem towarów do oznaczonego miejsca przeznaczenia lub do uzgodnionego punktu w obrębie tego miejsca. W regule DAP dostawa i przybycie do miejsca przeznaczenia są zatem takie same.
  • Wyładunek oraz odprawa importowa należą do obowiązków kupującego.

Przeczytaj więcej: DAP Incoterms 2020 – najważniejsze informacje >

 

DPU Incoterms (Delivery at Place Unloaded) – towar dostarczony i wyładowany w miejscu dostawy

 

  • Sprzedający dostarcza towar i pozostawia go do dyspozycji kupującego, po wyładunku ze środka transportu, w określonym miejscu. Sprzedający ponosi wszelkie ryzyko związane z dostarczeniem i wyładunkiem towarów w oznaczonym miejscu przeznaczenia.
  • Dokonanie odprawy w imporcie należy do obowiązków kupującego.
  • To jedyna reguła wymagająca wyładowania towaru w miejscu dostawy, dlatego sprzedający powinien upewnić się, że jest w stanie zorganizować wyładunek w oznaczonym miejscu.

 

DDP Incoterms (Delivered Duty Paid) – towar dostarczony do miejsca dostawy, gotowy do wyładunku

 

  • Obowiązkiem sprzedającego jest dostarczenie towaru do określonego miejsca przeznaczenia oraz postawienie go do dyspozycji kupującego po dokonaniu odprawy importowej, na środku transportu, gotowego do wyładunku.
  • Sprzedający ponosi wszelkie ryzyko związane z dostarczeniem towarów do oznaczonego miejsca przeznaczenia lub do uzgodnionego punktu w obrębie tego miejsca. W regule DDP dostawa i przybycie do miejsca przeznaczenia są zatem takie sam .
  • Obowiązkiem kupującego jest wyładunek towaru.

Przeczytaj więcej: DDU vs DDP: Kluczowe różnice i wybór odpowiedniego Incoterms >

Przeczytaj więcej: Zrozumienie DDP w Handlu Międzynarodowym >

 

FAS Incoterms (Free Alongside Ship) – towar dostarczony wzdłuż burty statku

 

  • Sprzedający dostarcza towary do kupującego gdy towary zostają umieszczone wzdłuż burty statku (np.: na nabrzeżu albo barce) wyznaczonego przez kupującego w wybranej dacie oraz porcie załadunku.
  • Kupujący jest odpowiedzialny za załadunek towaru i wszelkie późniejsze koszty i ryzyko utraty lub uszkodzenia towarów gdy towary znajdują się wzdłuż burty statku.

 

FOB Incoterms (Free on Board) – towar dostarczony na pokład statku

 

  • Jeden z najczęściej stosowanych Incoterms, należący do tak zwanej Grupy F, charakteryzującej się tym, iż sprzedający ponosi koszty i odpowiedzialność wyłącznie do momentu przekazania towaru przewoźnikowi.
  • W przypadku transportu drogą morską za moment przekazania towaru przewoźnikowi uznaje się dostarczenie na statek w porcie załadunku.
  • FOB jest niezwykle podobny do FAS, jednak w tym przypadku kosztem sprzedawcy jest również załadunek towaru.
  • Kupujący ma obowiązek zawrzeć umowę przewozu i poinformować sprzedającego o nazwie statku oraz miejscu załadunku i wybranej dacie dostawy do portu.

Przeczytaj więcej: FOB Incoterms 2020 – najważniejsze informacje >

 

CFR Incoterms (Cost and Freight) towar dostarczony na pokład statku

 

  • Sprzedawca ponosi koszty transportu towaru oraz dokonuje odprawy celnej.
  • Po dostarczeniu towaru na statek dostawa zostaje uznana za zrealizowaną.
  • Ryzyko utraty lub uszkodzenia towarów przechodzi na kupującego, gdy towary znajdują się na pokładzie statku, w taki sposób, że uznaje się, iż sprzedający wywiązał się ze swojego obowiązku dostarczenia towarów, bez względu na to, czy towary rzeczywiście dotrą do miejsca przeznaczenia w dobrym stanie, w podanej ilości lub czy w ogóle. W tej regule sprzedający nie ma, wobec kupującego, obowiązku ubezpieczenia towaru: zaleca się zatem kupującemu nabycie dla siebie ubezpieczenia.

 

CIF Incoterms (Insurance and Freight) – ubezpieczony towar dostarczony na pokład statku

 

  • Incoterms należący do tak zwanej Grupy C, gdzie sprzedawca organizuje i opłaca transport do portu, wskazanego przez kupującego.
  • Sprzedawca ubezpiecza (z portu załadunku do, co najmniej, portu przeznaczenia) i dostarcza towar odprawiony do eksportu, załadowany na pokład statku.
  • Ryzyko przechodzi ze sprzedającego na kupującego po załadowaniu towarów na statek.

Przeczytaj więcej: Przewodnik po CIF Incoterms 2020 >

 

Najczęściej używane reguły Incoterms w transporcie morskim

 

  • EXW – sprzedający jest odpowiedzialny za wystawienie towaru przed magazyn lub na rampę i wówczas kończy się jego odpowiedzialność.
    W praktyce dodatkowo ładuje i zabezpiecza towar w kontenerze oraz odprawia towar.
  • FCA – sprzedający jest odpowiedzialny za dostarczenie towaru przewoźnikowi lub w wyznaczone przez sprzedającego miejsce (magazyn konsolidacyjny) oraz dokonuje odprawy celnej w eksporcie. Kupujący ponosi ryzyko oraz koszty transportu od wyznaczonego miejsca dostawy.
  • FOB – sprzedający musi dostarczyć na własny koszt kontener do portu załadunku.
    Ponosi również koszty odprawy celnej, THC, dokumentacyjne, VGM.
    Odbiorca ma kontrolę nad ładunkiem od portu załadunku, a w przypadku LCL zna koszty jakie poniesie przy odbiorze towaru.
  • CIF – załadowca ponosi koszty oraz ryzyko do portu przeznaczenia i ubezpiecza towar.
    W przypadku odbiorcy nie ma żadnego wpływu na transport a w przypadku LCL nie zna kosztów jakie poniesie przy odbiorze towaru.
  • DAP – Sprzedający ponosi wszystkie koszty wraz z dostawą do magazyny kupującego.
    Jedynym obowiązkiem kupującego jest dokonanie odprawy celnej na własny koszt.
  • DDP – Sprzedający ponosi wszystkie koszty związane z dostawą do magazynu kupującego. Dodatkowo dokonuje odprawy celnej na rzecz kupującego i płaci należne cło.
    Kupujący opłaca jedynie VAT, który musi rozliczyć w deklaracji podatkowej.

 

Warunki dostawy Incoterms – zastosowanie

 

Zastosowanie Incoterms odgrywa kluczową rolę w trzech istotnych obszarach międzynarodowego handlu. Jest niezwykle istotne w negocjacjach handlowych, organizacji transportu międzynarodowego oraz określeniu odpowiedzialności stron. Ujednolicają one zasady i umożliwiają precyzyjne ustalenie warunków dostawy, minimalizując ryzyko sporów i nieporozumień między sprzedawcą a kupującym.

 

Negocjacje handlowe

 

Podczas negocjacji handlowych, Incoterms stanowią podstawę do ustalenia warunków dostawy towarów między sprzedawcą a kupującym. Określają one m.in. miejsce, w którym następuje przejęcie ryzyka i kosztów związanych z transportem, a także odpowiedzialność za dokumentację celno-skarbową. Wykorzystanie Incoterms ułatwia negocjacje, ponieważ zapewniają one jasność i klarowność co do obowiązków i zobowiązań obu stron. Dzięki temu możliwe jest skuteczne ustalenie warunków dostawy, takich jak miejsce przeładunku, terminy i koszty transportu.

 

Transport międzynarodowy

 

Incoterms mają również znaczący wpływ na organizację transportu międzynarodowego. Określają, kto jest odpowiedzialny za organizację transportu, wybór środka transportu oraz opłacenie kosztów związanych z przewozem. Odpowiednia formuła Incoterms 2020 informuje strony, czy sprzedawca ma dostarczyć towar do określonego miejsca, a następnie kupujący zajmuje się dalszym transportem, czy też sprzedawca jest odpowiedzialny za całkowity proces dostawy. To ułatwia planowanie logistyczne i koordynację działań między różnymi podmiotami zaangażowanymi w transport towarów, minimalizując ryzyko opóźnień i nieporozumień.

 

Odpowiedzialności stron

 

Ważnym aspektem zastosowania Incoterms jest określenie odpowiedzialności obu stron w międzynarodowej transakcji handlowej. Warunki incoterms precyzują, kiedy ryzyko związane z towarem przechodzi z jednej strony na drugą, jakie ubezpieczenie jest wymagane i kto ponosi koszty związane z ewentualnymi uszkodzeniami lub utratą towaru w trakcie transportu. Dzięki temu unika się niejasności i sporów dotyczących odpowiedzialności za szkody, co przyczynia się do płynności i przejrzystości relacji handlowych.

 

Pułapki i błędy: formuły handlowe Incoterms 2020

 

Stosowanie Incoterms może być czasami skomplikowane i wiązać się z pewnymi pułapkami i błędami. Oto kilka przykładów:

  1. Niewłaściwe dopasowanie formuły Incoterms do specyfiki transakcji: Wybór nieodpowiedniej formuły Incoterms może prowadzić do niejasności i konfliktów. Ważne jest dokładne zrozumienie wymagań i specyfiki transakcji oraz dopasowanie formuły Incoterms, uwzględniając aspekty takie jak miejsce dostawy, transport i ryzyko.
  2. Niedostateczna uwaga przy negocjacjach kontraktowych: Negocjacje kontraktowe powinny uwzględniać szczegółowe zapisy dotyczące Incoterms. Niedokładne lub brakujące klauzule mogą prowadzić do nieporozumień i sporów w przyszłości. Ważne jest, aby uwzględnić wszystkie istotne aspekty, takie jak odpowiedzialność za ubezpieczenie, dokumentację celno-skarbową i rozładunek.
  3. Brak klarowności dotyczącej zakresu obowiązków: Incoterms określają pewne standardowe obowiązki dla sprzedawcy i kupującego, ale mogą być również uzupełnione indywidualnymi ustaleniami. Ważne jest, aby każda ze stron miała jasne zrozumienie swoich zobowiązań i zakresu odpowiedzialności. Nieprecyzyjne lub niekompletne klauzule mogą prowadzić do sporów dotyczących odpowiedzialności za koszty, ryzyko i dokumentację.
  4. Brak uwzględnienia lokalnych przepisów i praktyk: Incoterms są międzynarodowymi regułami, ale mogą być wpływane przez lokalne przepisy i praktyki. Przed zawarciem umowy, należy uwzględnić lokalne wymagania celne, transportowe i handlowe, aby uniknąć konfliktów lub nieprzewidzianych kosztów.
  5. Niedostateczna komunikacja i współpraca między stronami: Jasnokrotna komunikacja i współpraca między sprzedawcą a kupującym są kluczowe dla skutecznego stosowania Incoterms. Wymiana informacji dotyczących terminów, dokumentów i logistyki jest istotna dla zrozumienia i realizacji obowiązków związanych z dostawą towarów.

Wnioskiem jest, że stosowanie Incoterms wymaga staranności, precyzji i świadomości. Konieczne jest dokładne zrozumienie formuł Incoterms, uwzględnienie ich w negocjacjach kontraktowych i współpraca między stronami, aby uniknąć potencjalnych pułapek i błędów, które mogą wpłynąć na czas dostawy oraz przede wszystkim wzrost kosztów naszego transportu.

 

Jeśli potrzebujesz wsparcia w wyborze Incoterms – skontaktuj się z nami!