Incoterms

INCOTERMS (International Commercial Terms) to regulacje standaryzujące warunki wymiany handlowej (umowy sprzedaży, zakupu i transportu towarów), przygotowane przez Międzynarodową Izbę Handlową. Zawarte w Incoterms regulacje określają podział kosztów, obowiązków oraz ryzyka zarówno importera, jak i eksportera. Celem Incoterms jest uniknięcie niepewności wynikającej z różnej interpretacji warunków handlowych w różnych krajach, w tym problemów wynikających z odmienności obyczajów czy tez różnic kulturowych. Reguły Incoterms dzielą się na reguły powszechne, czyli dostępne dla wszystkich środków i gałęzi transportu oraz dostępne jedynie dla transportu morskiego i wodnego, śródlądowego. Do reguł powszechnych należą: EXW, FCA, CPT, CIP, DAP, DPU i DDP. Do reguł dla transportu morskiego i wodnego śródlądowego natomiast: FAS, FOB, CFR i CIF.

Konstrukcja formuł INCOTERMS

Każda formuła składa się z 10 artykułów regulujących następujące wzajemne zobowiązania stron co do:

  • dostawy towaru i płatności za niego,
  • licencji, upoważnień i formalności,
  • umowy przewozu i ubezpieczenia,
  • dostawy i jej przejęcia,
  • przejścia ryzyka,
  • podziału kosztów,
  • zawiadomień,
  • dowodu dostawy i dokumentów transportowych,
  • kontroli, pakowania, znakowania,
  • innych zobowiązań.
źródło biznes.gov.pl

EXW (Ex Works) – odbiór towaru przez kupującego

  • EXW nakłada minimalną odpowiedzialność na sprzedającego, który musi jedynie zapakować towar i udostępnić go do odbioru.
  • Obowiązkiem sprzedającego jest postawienie towaru do dyspozycji kupującego w oznaczonym miejscu (magazyn sprzedawcy, zakład produkcyjny itp.).
  • Obowiązkiem kupującego jest przejęcie ryzyka od tego miejsca oraz poniesienie wszelkich kosztów, w tym kosztów załadunku towaru na środek transportu oraz odprawy.
  • Ubezpieczenie podlega negocjacji.

FCA (Free Carrier) – towar przekazany kupującemu

  • Sprzedający dostarcza towary kupującego, w jeden z dwóch sposobów:
  1. gdy oznaczone miejsce jest terenem sprzedającego – towary są dostarczone, gdy są załadowane na środki transportu zorganizowane przez kupującego.
  2. gdy oznaczone miejsce jest innym miejscem – towary uważa się za dostarczone po załadowaniu na środki transportu sprzedającego, gdy dotarły do wyznaczonego miejsca i są gotowe do wyładunku ze środków transportu sprzedającego oraz są w dyspozycji przewoźnika lub innej osoby wyznaczonej przez kupującego.

oraz dokonuje formalności związanych z odprawą w eksporcie

  • Obowiązkiem kupującego jest przejęcie ryzyka oraz zawarcie umowy przewozu od wyznaczonego miejsca dostawy, a także poinformowanie sprzedającego o nazwie przewoźnika, terminie załadunku oraz rodzaju środka transportu.

CPT (Carriage Paid To) – towar przekazany przewoźnikowi kupującego

  • Obowiązkiem sprzedającego jest dostarczenie towaru przewoźnikowi (od tego miejsca ryzyko ponosi kupujący) oraz zawarcie umowy przewozu do określonego miejsca przeznaczenia i opłacenie jego kosztów. Jeśli podczas tego przewozu wystąpią dodatkowe koszty i opłaty (poza tymi, które wraz z frachtem pokrył sprzedający, zawierając umowę przewozu), to ponosi je kupujący.
  • CIP (Carriage and Insurance Paid To) – ubezpieczony towar przekazany przewoźnikowi kupującego.

CIP (Carriage and Insurance Paid To) – ubezpieczony towar przekazany przewoźnikowi kupującego

  • W porównaniu z formułą CPT zakres obowiązków sprzedającego jest rozszerzony o zawarcie umowy ubezpieczenia od ryzyka utraty lub uszkodzenia towarów przez kupującego, od punktu dostawy do co najmniej punktu przeznaczenia i pokrycie kosztów oraz przekazanie kupującemu dowodu ubezpieczenia, aby mógł on, w przypadku uszkodzenia czy utraty towaru, dochodzić roszczeń od ubezpieczyciela.
  • Inne obowiązki stron są takie jak w CPT.

DAP (Delivery at Place) – towar dostarczony na miejsce dostawy

  • Obowiązkiem sprzedającego jest dostarczenie towaru i postawienie go do dyspozycji kupującego, na środku transportu, gotowego do wyładunku, w określonym miejscu przeznaczenia. Sprzedający ponosi wszelkie ryzyko związane z dostarczeniem towarów do oznaczonego miejsca przeznaczenia lub do uzgodnionego punktu w obrębie tego miejsca. W regule DAP dostawa i przybycie do miejsca przeznaczenia są zatem takie same.
  • Wyładunek oraz odprawa importowa należą do obowiązków kupującego.

DPU (Delivery at Place Unloaded) – towar dostarczony i wyładowany w miejscu dostawy

  • Sprzedający dostarcza towar i pozostawia go do dyspozycji kupującego, po wyładunku ze środka transportu, w określonym miejscu. Sprzedający ponosi wszelkie ryzyko związane z dostarczeniem i wyładunkiem towarów w oznaczonym miejscu przeznaczenia.
  • Dokonanie odprawy w imporcie należy do obowiązków kupującego.
  • To jedyna reguła wymagająca wyładowania towaru w miejscu dostawy, dlatego sprzedający powinien upewnić się, że jest w stanie zorganizować wyładunek w oznaczonym miejscu.

DDP (Delivered Duty Paid) – towar dostarczony do miejsca dostawy, gotowy do wyładunku. Opłacona odprawa w imporcie

  • Obowiązkiem sprzedającego jest dostarczenie towaru do określonego miejsca przeznaczenia oraz postawienie go do dyspozycji kupującego po dokonaniu odprawy importowej, na środku transportu, gotowego do wyładunku.
  • Sprzedający ponosi wszelkie ryzyko związane z dostarczeniem towarów do oznaczonego miejsca przeznaczenia lub do uzgodnionego punktu w obrębie tego miejsca. W regule DDP dostawa i przybycie do miejsca przeznaczenia są zatem takie sam .
  • Obowiązkiem kupującego jest wyładunek towaru.

 

źródło biznes.gov.pl

FAS (Free Alongside Ship) – towar dostarczony wzdłuż burty statku

  • Sprzedający dostarcza towary do kupującego gdy towary zostają umieszczone wzdłuż burty statku (np.: na nabrzeżu albo barce) wyznaczonego przez kupującego w wybranej dacie oraz porcie załadunku.
  • Kupujący jest odpowiedzialny za załadunek towaru i wszelkie późniejsze koszty i ryzyko utraty lub uszkodzenia towarów gdy towary znajdują się wzdłuż burty statku.

FOB (Free on Board) – towar dostarczony na pokład statku

  • Jeden z najczęściej stosowanych Incoterms, należący do tak zwanej Grupy F, charakteryzującej się tym, iż sprzedający ponosi koszty i odpowiedzialność wyłącznie do momentu przekazania towaru przewoźnikowi.
  • W przypadku transportu drogą morską za moment przekazania towaru przewoźnikowi uznaje się dostarczenie na statek w porcie załadunku.
  • FOB jest niezwykle podobny do FAS, jednak w tym przypadku kosztem sprzedawcy jest również załadunek towaru.
  • Kupujący ma obowiązek zawrzeć umowę przewozu i poinformować sprzedającego o nazwie statku oraz miejscu załadunku i wybranej dacie dostawy do portu.

CFR (Cost and Freight) towar dostarczony na pokład statku

  • Sprzedawca ponosi koszty transportu towaru oraz dokonuje odprawy celnej.
  • Po dostarczeniu towaru na statek dostawa zostaje uznana za zrealizowaną.
  • Ryzyko utraty lub uszkodzenia towarów przechodzi na kupującego, gdy towary znajdują się na pokładzie statku, w taki sposób, że uznaje się, iż sprzedający wywiązał się ze swojego obowiązku dostarczenia towarów, bez względu na to, czy towary rzeczywiście dotrą do miejsca przeznaczenia w dobrym stanie, w podanej ilości lub czy w ogóle. W tej regule sprzedający nie ma, wobec kupującego, obowiązku ubezpieczenia towaru: zaleca się zatem kupującemu nabycie dla siebie ubezpieczenia.

CIF (Insurance and Freight) – ubezpieczony towar dostarczony na pokład statku

  • Incoterms należący do tak zwanej Grupy C, gdzie sprzedawca organizuje i opłaca transport do portu, wskazanego przez kupującego.
  • Sprzedawca ubezpiecza (z portu załadunku do, co najmniej, portu przeznaczenia) i dostarcza towar odprawiony do eksportu, załadowany na pokład statku.
  • Ryzyko przechodzi ze sprzedającego na kupującego po załadowaniu towarów na statek.

Najczęściej używane reguły Incoterms w transporcie morskim:

  • EXW – sprzedający jest odpowiedzialny za wystawienie towaru przed magazyn lub na rampę i wówczas kończy się jego odpowiedzialność.
    W praktyce dodatkowo ładuje i zabezpiecza towar w kontenerze oraz odprawia towar.
  • FCA – sprzedający jest odpowiedzialny za dostarczenie towaru przewoźnikowi lub w wyznaczone przez sprzedającego miejsce (magazyn konsolidacyjny) oraz dokonuje odprawy celnej w eksporcie. Kupujący ponosi ryzyko oraz koszty transportu od wyznaczonego miejsca dostawy.
  • FOB – sprzedający musi dostarczyć na własny koszt kontener do portu załadunku.
    Ponosi również koszty odprawy celnej, THC, dokumentacyjne, VGM.
    Odbiorca ma kontrolę nad ładunkiem od portu załadunku, a w przypadku LCL zna koszty jakie poniesie przy odbiorze towaru.
  • CIF – załadowca ponosi koszty oraz ryzyko do portu przeznaczenia i ubezpiecza towar.
    W przypadku odbiorcy nie ma żadnego wpływu na transport a w przypadku LCL nie zna kosztów jakie poniesie przy odbiorze towaru.
  • DAP – Sprzedający ponosi wszystkie koszty wraz z dostawą do magazyny kupującego.
    Jedynym obowiązkiem kupującego jest dokonanie odprawy celnej na własny koszt.
  • DDP – Sprzedający ponosi wszystkie koszty związane z dostawą do magazynu kupującego. Dodatkowo dokonuje odprawy celnej na rzecz kupującego i płaci należne cło.
    Kupujący opłaca jedynie VAT, który musi rozliczyć w deklaracji podatkowej.